W domu na Oporowie z przedwojennymi mieszkańcami – odc. 160

Przedwojenna wrocławianka była opiekunką bohatera niedzielnej audycji. Kontakt z nią rodzina utrzymywała jeszcze, gdy ta wyjechała z Wrocławia. Tato Jacka Ossowskiego zaczynał w mieście zupełnie od nowa – w czasie wojny został uznany za zmarłego.

Kamienica samotna jak wyspa - odc. 159

W mieszkaniu magazyn mebli zwożonych z całego Wrocławia przez przedsiębiorczą poznaniankę. Kamienica, samotna jak wyspa w centrum miasta, przy Zyndrama z Maszkowic. Zamieszkała tam w 1948 roku Zofia Suszczewska. Jej opowieść pełna jest wzruszeń.

Odrestaurowany dom przy Chopina - odc. 158

Dom przy ulica Chopina, do którego dziadkowie z mamą niedzielnych rozmówców, rodzeństwa Doroty i Wojciecha Kustrzyckich, przyjechali w 1946 roku jest niezwykły. Była w nim dziura po bombie i biała flaga w oknie.

Stolarnia przy ulicy Stalina - odc. 157

Maria Marchwicka z mamą i rodzeństwem przyjechała do Wrocławia pod koniec roku 1945. Do dziś pamięta zimny grudzień i śnieg okrywający ruiny. Tato przyjechał z Warszawy wcześniej i otworzył stolarnię.

Do Wrocławia przez Afrykę – odc. 156

Droga Marii Dutkiewicz do Wrocławia rozpoczęła się w rodzinnym Grodnie. Wiodła przez wywózkę do Kazachstanu, obóz pod Teheranem i Afrykę. Skończyła w pokoju na Zalesiu.

Cukiernik w powojennym mieście – odc. 155

W Wieruszowie, podczas okupacji, Lucjan Brawata pracował jako cukiernik. To znaczy w piekarni pomagał. Po wojnie - do Wrocławia, jak sam opowiada, uciekł. Żeby się uczyć. I pomagać sprzątać z gruzów miasto. Doskonale pamięta życie w powojennym mieście.